De tsunami kwam van rechts

Na de poppenkast van het debat over de woorden van de heer Blok, moet je toch helemaal het vertrouwen in de politiek hebben verloren. M.i. is de neus van politieke Pinoccio wel erg lang geworden. Het ging over de woorden die de minister wel of niet uitgesproken zou hebben tijdens een besloten bijeenkomst. Maar besloten is tegenwoordig niets meer, werd er gemeld tijdens het debat, dus moet een politicus en zeker een minister op zijn cq. haar woorden passen. De vrijheid van meningsuiting schijnt voor een minister niet meer te bestaan. Gelukkig? Weet u al hoe de advertentie van een vacature bij een politieke partij in de Tweede Kamer er uit ziet in de toekomst: Gezocht een daadkrachtig persoon (m/v), met volgende capaciteiten: Gevraagd: Moet moeilijke, lange zinnen kunnen formuleren, liefst zo lang dat de tegenstander in het debat de kluts kwijt raakt Liefst geen kennis van de multiculturele samenleving Geen contacten in de maatschappij en geen huisbezoeke...

Met de mogelijkheid en het risico dat nog meer lezers van de Nieuwsbrief zich uitschrijven, voel ik toch de behoefte om de vraag te stellen: waarom zijn de heren en dames politici zo matig (sommigen helemaal niet) geïnteresseerd in Palestina en het Palestijnse volk? Als er maar een fractie van datgene wat er dagelijks gebeurt in Palestina, zou gebeuren zeg in bv Turkije, dan staat de gehele Tweede Kamer op haar achterste poten (en geheel Europa erbij)  en zijn de moties niet aan te slepen. Echter de Tweede Kamer is muisstil als het gaat over het lijden van de Palestijnen. Eerder in 2017 schreef ik naar Metro in het kader van de Lezerscolumn over de hypocriete Nederlandse politiek het volgende:  “ … Maar wat weten we in Nederland nu eigenlijk over het lijden van de Palestijnen? Als u het mij eerlijk vraagt, geloof ik niet dat het de gemiddelde Nederlander ene moer kan schelen of er baby’s dood gaan in Gaza omdat de medische materialen bijna helemaal op zijn en ...

Het lijkt er op dat het Nederlandse kabinet steeds meer (lees: steeds krachtiger) achter het apartheidsbeleid van het regime in Tel Aviv gaat staan, zeker met VVD, CDA en CU in het nieuwe kabinet.  Als al alleen naar het standpunt van de ChristenUnie wordt gekeken - ‘Israël is één van de weinige democratische rechtsstaten in het Midden-Oosten en vormt het nationaal tehuis voor Joden wereldwijd’ - dan zakt je broek er toch echt van af. Maar deze ‘aandoening’ heerst ook onder de andere partijen; volgens het artikel “VVD kiest stelselmatig partij voor Israël in conflict met Palestijnen” van Egbert Harmsen valt te lezen dat ‘ onderzoek uitwijst dat de VVD na 2010 de band met de staat Israël stelselmatig laat prevaleren boven de rechten van de Palestijnen’.   In de kabinetten Rutte werd gewerkt aan de samenwerking met het regime in Tel Aviv, zeker met Uri Rosenthal in het kabinet - uit het artikel: “ In de regeringsverklaring van dit kabinet werd Israël als enige buitenland...