De tsunami kwam van rechts

Het inlegvel: een zielig papiertje Het moest het debat worden tussen Rob Jetten (D66) en Thierry Baudet (FvD) bij Nieuwsuur over het pact van Marrakech, maar veel van een debat is het niet geworden. De presentatie liet het niet komen tot een debat aan de ene kant en aan de andere kant, was het gewoon een kwestie van standpunten die vast stonden en niet  meer te verplaatsen waren. En het geheel gaf geen schwung aan het programma, waarbij de rustige Jetten zijn woorden goed koos en rustig bleef in  het herhalen van zijn standpunten en Baudet-in-versnelling te gehaast om het een en het ander mede te delen (tenslotte  heeft FvD een debat in de Tweede kamer over het onderwerp aangevraagd), maar hij had zo veel te vertellen en zo weinig  tijd dat het verhaal er niet helemaal uitkwam, waarbij nog een klein probleempje om de hoek kwam kijken: Baudet luistert  eigenlijk alleen maar naar zichzelf.    Het kabinet heeft groen licht gegeven ...

Wat is er toch aan de hand in politiek Nederland? Dan hebben we daar drie vooraanstaande politici, komen uit dezelfde politieke hoek, maar hebben werkelijk geen begrip van er wat met de jongeren, met name met Marokkaanse jongeren, aan de hand is binnen onze Nederlandse maatschappij, die al heel lang niet meer bestaat. Het is gewoon een multi-culturele samenleving als onderdeel van Europa in een steeds maar veranderende mondiale politiek. Zo ben je vriendjes en een tel later mag je hem niet meer en ben je met de ander vriendjes. Neem nu eens drie kopstukken uit de Nederlandse politiek: Khadija Arib, Ahmed Marcouch en Ahmed Aboutaleb; ik neem aan, allen wel bij u bekend. Ze zijn alle drie van Marokkaanse afkomst, moslim, Nederlandse politicus en PvdA-er. En nu vraag ik me werkelijk af, wat is het belangrijkste voor deze drie A’s, drie gezichtsbepalende politici in de Nederlandse politiek. Ahmed Aboutaleb Burgemeester Aboutaleb heeft ooit in het programma Dit is de D...

De laatste weken weer het UWV negatief in het nieuws, omdat Nieuwsuur aan wat bomen heeft staan te schudden en we hebben ondertussen al heel wat problemen gehad bij overheid-gelinkte-organisaties. En alsof er geen einde aan kan komen; u weet het natuurlijk wel: Al is de leugen nog zo snel, Nieuwsuur achterhaalt het wel. Volgens het discussieprogramma van de NOS:  “ … De WW is een werkloosheidsuitkering voor mensen die buiten hun schuld werkloos zijn geworden. Wie bijvoorbeeld door een werkgever is ontslagen omdat er geen werk meer is, heeft er recht op. De minister wil dat het UWV strenger gaat controleren of er sprake is van verwijtbare werkloosheid … “ Met andere woorden: iemand die buiten zijn schuld werkloos wordt, heeft recht op een WW-uitkering. Dat is m.i. vrij duidelijk; dus als ik mijn baas de waarheid zou zeggen over bepaalde werkzaamheden en mijn baas is het daar niet mee eens, is van mening dat ik een grote bek heb (wat vaak waar is!, daar ik zeg wat ik...

In een eerdere blog ( Geradicaliseerde Tweede Kamer ) had ik al aangegeven dat de Tweede Kamer aan het radicaliseren was. Nu zeg ik niet vaak, dat ik gelijk heb, maar bij het volgende onderwerp gaat het toch wel een beetje die kant uit. Trouw en Nieuwsuur (leuke combinatie) hebben samen ontdekt dat er vanuit de Nederlandse regering goedkeuring was gegeven om een aantal gematigde groeperingen in Syrië te voorzien van bepaalde goederen. Met zo’n bericht schiet ik onmiddellijk in de stress: waarom die groeperingen en geen andere, wie bepaalt wat gematigd is, wat wordt er verstrekt, maar vooral wat zit er achter. En bij dat laatste punt houd ik elke keer een vieze smaak in mijn mond over als het westen aan een Arabisch-getint land, een moslimland, hulp aanbiedt, want volgens mij zit er maar een kant aan het verhaal en dat is de kant van het westen en dus ook van Nederland. Het geholpen land zal er nooit profijt van hebben van de ‘hulp’ die geboden wordt, kijk maar eens naar Libië,...